Meervoudig NK Veldloopwinnaar
Over hardlopen, plezier en mentaal sterk blijven
Ralph Apeldoorn is meervoudig NK Veldloopwinnaar én ontwerper van het parcours van de 35e NK Veldloop voor ambtenaren in Wijk aan Zee. Hij vertelt hoe belangrijk lopen met plezier is, hoe hij omgaat met pieken en dalen én hoe hij zijn grenzen voelt en respecteert. Lees zijn verhaal en laat je inspireren.
Van winnaar tot ontwerper: de lokale expert achter het NK Veldloop-parcours
“Het was bij ons thuis eigenlijk heel normaal dat je een sport koos,” vertelt Ralph Apeldoorn (49) uit Heemskerk. “Mijn vader liep hard. Net voordat ik acht jaar werd ben ik begonnen bij de atletiekvereniging in Beverwijk.” Ralph studeert en verhuist tijdelijk naar Leiden. Daar wordt hij lid van de atletiekvereniging en groeit door tot de nationale subtop bij veldloop. Later komt daar het trailrunnen bij: langere afstanden door de natuur, met minder verzorgingsposten en meer eigen verantwoordelijkheid. Inmiddels heeft hij meerdere trailruns op zijn naam staan. Waaronder de 60 kilometer van Texel: met een top-5-klassering in een tijd van 4:19 uur.
De balans tussen doenbaar en zwaar
Ralph is ook meervoudig winnaar van de NK Veldloop voor ambtenaren. Dit jaar stond hij niet aan de start, maar speelde hij een andere hoofdrol. Ralph bedacht het parcours. “Ik ken die omgeving gewoon heel goed. Dan is het leuk om die kennis in te zetten voor het NK.” Hij zocht bewust naar de balans tussen zwaar en doenbaar. Zijn ervaring als loper helpt daarbij. “Ik weet hoe het voelt om in het rood te zitten. Dus ik wil een parcours dat uitdagend is voor de ervaren toplopers, maar waar de ‘gewone’ ambtenaar ook met plezier én veilig overheen kan. Je moet ook zoveel mensen niet over een te smal paadje of trap willen sturen.”
Mentale veerkracht: pieken, dalen en dóór kunnen
Op hoog niveau presteren vraagt niet alleen veel van je lijf, maar ook van je mentale veerkracht. De kunst is volgens Ralph om te accepteren dat het niet altijd top kan zijn. “Het gaat altijd in pieken en dalen. Er zijn periodes dat het gewoon minder loopt. Vroeger ging ik dan harder trainen. Nóg een training erbij, nóg wat zwaarder, om het af te dwingen. Dan ging het juist slechter.”
Nu pakt hij dat anders aan. “Tegenwoordig denk ik als het wat minder gaat: dit is gewoon een goede training, het komt vanzelf wel weer. En dan opeens loop je een tijdje later weer lekker. Die ervaring, daar vertrouw ik nu op.”
Diepgaan tot het gaatje
"Bij kortebaanwedstrijden kun je helemaal verzuren, je oren gaan kloppen, je wordt licht in je hoofd. Dan ga je echt tot het gaatje. Bij lange afstanden is het anders. Dan is het meer de verzuring in je benen en dat lege gevoel in je lijf. Je weet gewoon: op een gegeven moment gaat het pijn doen. Dat hoort erbij.” Zijn mentale truc? “Ik ben een langzame starter. Meestal loop ik de tweede helft harder dan de eerste. En als het zwaar wordt, dan denk ik: als ik nu wat versnel, ben ik er eerder vanaf. Dat is misschien een rare kronkel, maar voor mij werkt het!”
Grenzen voelen én respecteren
Met de jaren is Ralph beter gaan luisteren naar zijn lichaam. Zowel in trainingen als bij wedstrijden. “Als ik ergens pijn begin te voelen, sla ik gewoon een training over. Dan maar even een keer wat minder. Als ik door blijf gaan, raak ik geblesseerd en dan zit ik veel langer aan de kant. Dat heb ik inmiddels wel geleerd.”
Toch bekijkt Ralph het ook van moment tot moment: “Laatst had ik vlak voor een wedstrijd een hamstring die begon te zeuren. Maar omdat ik daarna drie weken vakantie had en toch weinig zou lopen, durfde ik dat aan. Als er nog een maand vol wedstrijden op de planning had gestaan, had ik dat niet gedaan. Dan was ik eerder gestopt.”
Mentaal sterk zijn betekent ook op tijd durven stoppen
Ook tijdens wedstrijden durft hij uit te stappen als het echt niet verantwoord is. “Ik ben wel eens gestopt omdat het veel te warm was. Of omdat ik onderuit was gegaan en me niet goed voelde. Dan denk ik: volgende week is er weer een andere wedstrijd, misschien zijn de omstandigheden dan beter. Je hoeft niet koste wat kost door. Dat is óók mentaal sterk zijn.”
“Kies liever een haalbare routine met plezier,
dan een spectaculair maar uitputtend traject.”
Begin niet met een bucketlist, maar met plezier
Terugkijkend, wat had Ralph graag eerder willen weten? Hij hoeft niet lang na te denken. “Dat je het vooral leuk moet vinden. Ik zie vaak mensen die denken: ik móét een marathon op mijn bucketlist. Dan is dat de focus. Ze zijn alleen maar bezig met het einddoel. En pushen zichzelf steeds verder. Met soms een onrealistisch doel. Daar wordt het vaak niet leuker van. En dat hou je dan niet vol.”